Christmas Cookie Baking Hacks | Reader’s Digest — 101Harmony


Because baking Christmas cookies should be fun—and the least of your holiday worries.

via Christmas Cookie Baking Hacks | Reader’s Digest — 101Harmony

नीलो भ्यान र एकतारेहरू


Lenin Banjade

“यिनै हुन्, हाल् यिन्लाई…”

अचानक कम्ब्याट ड्रेसवालाले हामीतिर औंला सोझ्यायो । गुरुपगुरुप् ४-५ जना सरासर आए । अलिक मात्तिएजस्तो, अलिक आत्तिएजस्तो कम्ब्याटवालाले मलाई फर्सीझैं उठायो- जुरुक्क । भिनाजु अलिक गह्रौं थिए- लतारे उनलाई ।

“के भो, के भो ?”

होटलवाला साहुजी अक्क न बक्क दौडिएर हामीनजिक आए । के भइरहेको थियो, केही मेसो पाएनन् । त्यतिबेलासम्म यामानका भिनाजु र तीन-चार धार्नीको म नीलो भ्यान चढिसकेका थियौं ।

सानामा सुन्थें र डराउँथे, “पुलिसले लैजाला, चूप लाग् … !”

म त्यस्तै डरलाग्दा पुलिसको अघिल्तिर सास अड्किएर उभिएको थिएँ ।

“घर काँ हो तेरो ?” काँधमा पहेंलो तारा भिरेको पुलिसले लौरो तेर्स्यायो ।

View original post 911 more words

Message to the global leaders from Nepal


WOW!!! A must read…

Climate Change and Nepal

Jasmine NeupaneDear Leaders in Paris,

 This letter will be more of a question rather than a message from Nepal. And the question I pose to you is “Why should we think about climate change?” In a country with literacy rate below average, how are you going to proceed to carry out the endeavors for climate change mitigation? I believe, until and unless we are able to convince people about the importance of healthy climate, we cannot expect them to act for a clean, green and salutary environment. More importantly the greater quest is to make people realize that they are endowed with the responsibility to safeguard nature. And since I am from Nepal I would like to provide a brief account of where the issue of “climate change” actually stands for people here.

Nepal – recently devastated by earthquake, we are scattered. People have no shelter and winter is coming. To…

View original post 760 more words

मकै


Lenin Banjade

थापाथली चोक, अलि पल्तिर बडेमानको बागमती पुल र त्योभन्दा अझै पल्तिर कुपन्डोलको एउटा घरमाथि झुन्डिएको ‘कोही मिलगया’को पोस्टर । पुलमाथि घरि यता घरि उता गरिरहने रंगीबिरंगी सवारी र तिनमाथि कुदिरहेका असंख्य सपना ।

र, यता वल्तिर सडकछेउ तन हल्लाउने तन्दुरीको धुवाँ ।

अनि, अलि वल्तिर पट्पट् पड्किरहने मकै र झुम्म परिरहने मान्छेको भीड । त्यो भीड, जो हरेक मिनेटमा फेरिइरहन्थ्यो ।

यो लगातार तेस्रो दिन थियो ।

गोजीमा १० हजार लिएर काठमाडौं छिरेको भर्खरको १८ वर्षे किशोर त्यै मकैको भीडबाहिर रेलिङमा अडेस लागेर बसिरहृयो तीन दिनदेखि ।

“दिदी, नुनखुर्सानी पनि है,” मान्छेहरु भन्थे ।

अनि दायाँ हातले आगो हम्किरहने ती ओखलढुंगे दिदी पसिना पुछ्दै हरियो खुर्सानीसँग पिसेको नुन पोको पार्थिन्, मकैको खोस्टामा ।
म हेरिरहन्थें ।

View original post 3,227 more words

%d bloggers like this: